مردیم و نمردیم

جانانی و جان بر تو سپردیم و نمردیم
در هُرم نگاه تو فسردیم و نمردیم

نقش است به پیشانی چین‌خورده ز غیرت
ما جان به در از داغ تو بردیم و نمردیم

ابرو گره در هم زده چشمان شفق‌رنگ
دندان به لب خویش فشردیم و نمردیم

اقبال نگون‌بخت نگر كاین همه سر را
تا مرز قدم‌های تو بردیم و نمردیم

ظرف دل بی‌حوصله جوش آمد و سر رفت
خون دل جاری‌شده خوردیم و نمردیم

یك عمر نفس آمد و برگشت و به تسبیح
سنّ دل بی‌عار شمردیم و نمردیم

ما زنده به عشقیم كه با عشق بمیریم
صد مرتبه از داغ تو مردیم و نمردیم

محمود كریمی

کاری از : کلوپ نویسندگی

ارسال نظر

رامین

0

 

 

بسیار زیبا بود...

شنبه 06 اسفند 1390, 15:25

ارسال پاسخ

نام *
ایمیل
کد امنیتی   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

ارسال

انصراف

نام *
ایمیل
کد امنیتی   

ارسال