هوس كرب‌وبلا

باز از بام جهان بانگ اذان لبریز است
مثنوی بار دگر از هیجان لبریز است

بحر آرام دگرباره خروشان شده‌ است
ساحل خفته پر از لؤلؤ و مرجان شده ‌است

دشمن از وادی قرآن و نماز آمده ‌است
لشكر ابرهه از سوی حجاز آمده‌ است

با شماییم، شمایی كه فقط شیطانی است
(دین اسلام نه اسلامِ ابوسفیانی است)

با شماییم كه خود را خبری می‌دانید
و زمین را همه ارث پدری می‌دانید

با شماییم كه در آتش خود دود شدید
فخر كردید كه هم‌كاسه نمرود شدید

ننگ دیگر به رخ اصل و نسب ننشانید
لكه ننگ به دامان عرب ننشانید

گردباد آتش صحراست، بترسید از آن
آه ِ این طایفه گیراست، بترسید از آن

هان! بترسید كه دریا به خروش آمده ‌است
خون این طایفه این بار به جوش آمده ‌است

صبر این طایفه وقتی كه به سر می‌آید
دیگر از خُرد و كلان معجزه بر می‌آید

صبر كن! سنگ كه سجّیل شود می‌فهمید
آسمان غرق ابابیل شود می‌فهمید

پاسخت می‌دهد این طایفه با خون اینك
ذوالفقاری ز نیام آمده بیرون اینك

هان! بخوانید كه خاقانی از این خط گفته است
شعر «ایوان مدائن» به نصیحت گفته است

هان! بترسید كه این لشكر بسم‌الله است
هان! بترسید كه طوفان طبس در راه است

یا محمد! تو بگو با غم و ماتم چه كنیم؟
روز خوش بی تو ندیدیم به عالم، چه كنیم؟
پاسخ آینه‌ها بی‌تو دمادم سنگ است
یا محمد(ص)! دل این قوم برایت تنگ است

بانگ هیهات حسینی است رسیده است از راه
هر كه دارد هوس كرب‌وبلا بسم‌الله

سیدحمیدرضا برقعی

کاری از : کلوپ نویسندگی

ارسال نظر

نام *
ایمیل
کد امنیتی   

ارسال